Współpraca państw europejskich w zakresie poprawy warunków życia mieszkańców – Warszawskie Dni Seniora

otwórz menu zamknij menu

Współpraca państw europejskich w zakresie poprawy warunków życia mieszkańców


  • 2019.10.25

    Konferencja odbyła się w dniach 22 – 24 października 2019, w Centrum Konferencyjnym zlokalizowanym przy Centrum Nauki Kopernik. Uczestniczyli w niej przedstawiciele około 50 miast. Jako ciekawostkę, o której dowiedziałem się w trakcie konferencji, wspomnę, iż organizatorzy przygotowali uczestnikom niespodziankę. Polegała ona na tym, iż po raz pierwszy prace forum przebiegały bez użycia papieru (first PAPER FREE forum meeting). Oznaczało to, że wszystkie dokumenty dostępne były jedynie online. Uruchomiona została również specjalna aplikacja, której zadaniem była pomoc osobom uczestniczącym w poruszaniu się w ramach poszczególnych etapów konferencji.

    Panel, w którym brałem udział odbył się w 23 października. Aby uwzględnić aspekt wielopokoleniowości, wzięły w nim udział dwie osoby, przedstawicielka młodego pokolenia (lat 17, beneficjentka projektu „Wsparcie na start”) oraz ja, reprezentant seniorów (przedstawiony jako beneficjent projektu „Edukacja cyfrowa wspierana przez miasto”).

    Na podkreślenie zasługuje fakt, iż w kolejnych panelach, udział wzięli naukowcy oraz osoby zajmujące wysokie pozycje w strukturach organizacyjnych, między innymi Prezydent i Wiceprezydent m.st. Warszawy.

    W ramach panelu mieliśmy podzielić się własnymi doświadczeniami oraz spostrzeżeniami w zakresie: przedsięwzięć i projektów, w których uczestniczyliśmy, ich oceną i wpływem na nas, a także rekomendacjami, jakie chcielibyśmy zaproponować pracownikom Urzędu Miasta i mieszkańcom oraz uczestnikom konferencji.

    W ramach przedsięwzięć, w których uczestniczyłem, wymieniłem między innymi udział w:

    • warsztatach poświęconych: fotografowaniu i filmowaniu, obsłudze komputerów i urządzeń mobilnych oraz spotkaniach z ciekawymi ludźmi lub poświęconych tematyce interesującej osoby dojrzałe i starsze (np. z podróżnikami, dziennikarzami, autorami książek oraz lekarzami itp.);
    • dwuletnim szkoleniu w studio telewizyjnym poświęconym realizacji profesjonalnych materiałów filmowych. Głównie reportaży, m.in. z: Warszawskich Dni Seniora, wycieczek, miejsc mających status przyjaznych seniorom itp.;
    • wolontariacie oraz związanych z nim warsztatach przygotowujących do promocji Warszawskich Dni Seniora, np. projektowanie strony internetowej WDS oraz doskonaleniu umiejętności w zakresie redagowania tekstów na tę stronę i postów na Facebooka;
    • prowadzeniu treningów pamięci oraz szkoleń w zakresie obsługi popularnego sprzętu cyfrowego i korzystania z popularnych usług cyfrowych;
    • organizowaniu stoisk Urzędu Miasta oraz NGOs w trakcie różnych przedsięwzięć;
    • Budżecie Partycypacyjnym Warszawy 2018 oraz konferencjach organizowanych przez Urząd Miasta, m.in. debacie Warszawa 2030 oraz Międzypokoleniowej, czy podsumowaniach dużych projektów, a także w przedsięwzięciach Polskiej Unii Seniorów (integralna część Europejskiej Unii Seniorów), a ponadto
    • promowaniu swej książki poświęconej korzystaniu z popularnych urządzeń i usług cyfrowych oraz Internetu opublikowanej w 2016;
    • pracach redakcji miesięcznika #POKOLENIA (funkcjonującego we współpracy z Biurem Pomocy i Projektów Społecznych Urzędu Miasta oraz Centrum Aktywności Międzypokoleniowej).

    Wymienione przedsięwzięcia zilustrował pokaz slajdów przygotowanych z udostępnionych przeze mnie zdjęć.

    Jeśli chodzi o wpływ, jaki miał na mnie udział w tych przedsięwzięciach, wymieniłem między innymi:

    • poznanie problemów miasta (infrastruktura, komunikacja, budownictwo, opieka zdrowotna, plany na przyszłość) oraz sposoby ich rozwiązywania, a także z jakimi borykają się inni ludzie. Ten ostatni aspekt zainspirował mnie też do napisania swej ostatniej książki;
    • poszerzenie lub pozyskanie nowej wiedzy oraz możliwość próbowania praktycznego jej wykorzystania;
    • kontakt z aktywnymi, interesującymi ludźmi, zarówno w swoim wieku, jak i młodych. W konsekwencji poszerzenie kontaktów z otoczeniem;
    • satysfakcję z opublikowania swojej ostatniej książki (m.in. wywiady w TV i Radiu) oraz artykułów w miesięczniku #POKOLENIA i na stronie WDS lub profilu Facebook-a;
    • możliwość konstruktywnego oraz w różnorodny sposób spędzanego wolnego czasu (często jego nadmiar).

    Korzyści ze wspomnianych aktywności powodują, że chętnie będę je kontynuować.

    Na koniec zaznaczyłem, że nie wszystkie przedsięwzięcia uznałem za idealne, dlatego, w mojej ocenie, potrzebne są wnioski i stosowne korekty.

    W ramach wniosków i rekomendacji dla Urzędu Miasta oraz dojrzałych i starszych mieszkańców podkreśliłem między innymi, że:

    • konieczne jest zwiększenie liczby miejsc, gdzie mieszkańcy mogą realizować różne rodzaje aktywności. Np. Centrów Aktywności Międzypokoleniowej (większe i droższe w organizacji) oraz Miejsc Aktywności Lokalnej (mniejsze i tańsze w organizacji) albo klubów osiedlowych (jeszcze mniejsze i tańsze w organizacji). Istniejące dobrze spełniają swoją rolę;
    • dla wielu osób ważna jest możliwość wyjścia z domu, poczytania darmowej prasy, wypicia darmowej lub symbolicznie płatnej kawy albo zjedzenia ciastka, ewentualnie porozmawiania lub posiedzenia wśród ludzi;
    • wobec otaczających nas urządzeń i usług cyfrowych niezbędne jest zwiększenie liczby miejsc, gdzie osoby 50+ (i nie tylko), mogą zasięgnąć bezpłatnej pomocy. Godziny ich funkcjonowania powinny być możliwie długie;
    • długie siedzenie przed telewizorem, komputerem, albo ze smartfonem, czy tabletem powinno być równoważone aktywnością fizyczną. W tym kontekście ciekawe są siłownie na skwerach i w parkach. Mają coraz większe powodzenie u ludzi w różnymi wieku i stanie zdrowia, warto wspierać ich rozwój. Ciekawa jest możliwość korzystania z boisk szkolnych lub przedszkolnych ogródków (np. w weekendy, cp widzę z okna);
    • z większą uwagą podchodzić do współpracy z NGO. W uzasadnionych przypadkach wspierać je finansowo, organizacyjnie i merytorycznie. Usprawnić system pozyskiwania wolontariuszy – są w tym zakresie trudności;
      • niezbędne jest poprawienie promocji wymienionych przedsięwzięć. Znaczący procent mieszkańców nie wie o nich, a chętnie by z nich skorzystał,
      • na koniec wspomniałem o ostatnio „modnej” problematyce – lepszym dbaniu o klimat. Seniorom znacznie trudniej pokonać trudności wynikające z jego pogorszenia. Młodszym może być łatwiej, ale w przyszłości i dojrzalszym wieku będą żyć w trudniejszych warunkach.

    Już w trakcie panelu oraz po jego zakończeniu widziałem  zainteresowanie tematyką, o której mówiłem.  Spotkałem się również z bardzo pozytywnymi opiniami przedstawicieli organizatorów dotyczącymi mojego wkładu w panel (mam nadzieję, że te opinie były szczere).

    Już po konferencji nasunął mi się wniosek, iż warto ugruntować i poszerzać tradycję korzystania z konsultacji młodych, a także dojrzałych oraz starszych przy planowaniu i wdrażaniu przeznaczonych dla nich projektów. Uważam, że nawet doświadczeni projektanci nie są w stanie wyczuć wszystkich potrzeb mieszkańców różnych kategorii wiekowych.

    Adam Borowicz 

     

    Powrót


Galeria zdjęć